นำเสนอข้อมูล 12 สิงหาคม 2552

ประโยชน์ของห่วงขา
และ
วิธีใส่ห่วงขาให้กับลูกนก

ท่านสงสัยหรือไ่ม่ว่าห่วงขาของนกนั้นมีประโยชน์และโทษอย่างไร  สมควรใส่ให้นกหรือไม่ ?
             
             ห่วงขานั้นมีประโยชน์ ผู้เลี้ยงสามารถจัดทำประวัติเกี่ยวกับนกตัวนั้นๆ ได้  หากมีการจดบันทึกและจัดทำประวัติที่ดี จะมีส่วนช่วยให้
การพัฒนาสายพันธุ์เป็นไปอย่างมีทิศทางมากยิ่งขึ้น  นกที่ไม่มีห่วงขาอาจไม่สะดวกต่อผู้เลี้ยงในการจดจำรายละเอียดเกี่ยวกับนกแต่ละตัว

             ห่วงขานั้นมีประโยชน์ กรณีที่นกหลุด หรือ หาย ห่วงขาก็เป็นอีกหลักฐานหนึ่งที่มีส่วนช่วยยืนยันความเป็นเจ้าของได้อีกด้วย

             ดั่งคำที่ว่า "ในดีมีเสีย ในเสียมีดี" ... ห่วงขานกมีโทษด้วยเช่นกัน สิ่งที่พบได้บ่อยๆ คือ นกได้รับบาดเจ็บจากการที่ห่วงขาไปติด กับซี่กรง ถึงขั้นทำให้พิการ ขาหัก ขาขาด หรือ เสียชีวิต หากช่วยเหลือไม่ทันการณ์

             ดังนั้น การตั้งคำถามว่าสมควรใส่ห่วงขาให้กับนกหรือไม่ ผู้ที่ตอบได้ดีที่สุดคือผู้เลี้ยงนั่นเอง ว่าท่านมีความคิดเห็นเช่นไร ?  และ ท่านสามารถดูแลนกได้หรือไม่เพียงใด ?

ห่วงขาสามารถระบุอะไรลงไปได้บ้าง

            ห่วงขานกนอกจากมีสีให้เลือกหลากหลายแล้วยังสามารถระบุตัวอักษรลงไปได้ขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้สั่งทำ ส่วนใหญ่ที่พบ คือ  อักษรย่อของผู้เป็นเจ้าของ  ปีเกิดของนก (บางท่านก็ไม่นิยมเพราะห่วงอาจนำไปใช้ไม่ตรงปีที่เป็นจริง) และ เลขประจำตัวของนก

อายุเท่าไหร่จึงจะเหมาะกับการใส่ห่วงขา ?

            อายุที่เหมาะสมคือ ระหว่าง 2 – 4 สัปดาห์   (ในการใส่ห่วงขาให้กับลูกนกที่เด็กเกินไปข้อขายังเล็กห่วงขาอาจหลุดได้ และถ้านก โตเกินไปข้อขาอาจใหญ่จนทำให้นกบาดเจ็บได้   แต่บางท่านที่มีประสบการณ์อาจสามารถใส่ห่วงขาให้นกโตขนเต็มได้     ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับ ประสบการณ์ในการใส่ห่วงขาของแต่ละบุคคล)

วิธีการใส่ห่วงขา
            การใส่ห่วงขาจะใส่ข้างใดก็ได้ขึ้นอยู่กับความถนัดหรือขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้สวมใส่ ผู้สวมห่วงขาจะนั่งหรือยืนก็ได้้ตามถนัด วิธีการ คือ

  นำห่วงขาที่ต้องการมาพร้อมกับลูกนก นกจะมี 4 นิ้ว ให้รวบนิ้วที่ยาวด้านหน้า 3 นิ้ว  ไว้ด้วยกัน

  พยายามให้นกผ่อนคลาย นิ้วเท้าทั้ง 3 อยู่ในลักษณะที่ไม่กำนิ้ว

  แล้วจึงสวมหรือสอดนิ้วที่รวบไว้เข้าไปในห่วง

  ระหว่างนั้นให้นิ้วที่สั้นที่สุดพับไปด้านหลัง แล้วค่อยๆ รูดห่วงลงมาให้ถึงขาพับ

  เมื่อได้แล้วนิ้วที่สั้นที่สุดที่พับอยู่ด้านหลังก็จะรอดห่วงมาอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมโดยอัตโนมัติ

กรณีที่นิ้วนั้น ไม่สามารถรอดห่วงกลับมาอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมได้เอง  ให้ค่อยๆ ช่วยดึงนิ้วให้รอดห่วง

กรณีที่พบปัญหา

        ลูกนกมีข้อขาี่ใหญ่ทำให้ใส่ห่วงขาลำบาก หรือ ลูกนกเกิดอาการอักเสบจากการใส่ห่วงขา ขอแนะนำให้ใช้ยาของคน ที่ชื่่อว่า "เรพาริล เจล" (Reparil-Gel) ป้ายที่นิ้วและข้อเท้านกจะทำให้ใส่ห่วงขาได้ง่ายขึ้น อีกทั้งยังช่วยบรรเทาอาการเจ็บ อักเสบ และ ลดบวม ได้อีกด้วย